Programma

Met:
- de theatervoorstelling Mensch door PS|theater
- de danstheatersolo | Untitled | 
- Langweiligkeit presenteert live muziek: americana van The Dust Bowl Drifters
- NIEUW! Korte Europese film van Breaking Ground: www.breakingground.eu

Mensch is een fysieke en beeldende theatervoorstelling over ouder wordende mensen die horizontaal en 90 graden tegen de klok in leven. Het theatergezelschap PS|theater doet dan ook alles wat gewoonlijk staand in het theater gebeurt liggend.

In dit 90 graden gekantelde beeld ondervinden de jonge acteurs de moeilijkheden en mogelijkheden van een ouder wordend, veranderend lichaam. PS|theater toont een schrijnend, absurdistisch, maar troostend beeld van mensen die niet meer mee kunnen met de snelheid van het dagelijkse leven.

Over de makers
Pepijn Smit en Tijs Huys studeerden in 2008 af aan de Amsterdamse Theaterschool. In de zomer van 2008 maakten Pepijn (tekst en regie) en Tijs (spel) vervolgens de eerste PS|theater-productie: Edward 2. Een solovoorstelling vrij naar het bloederige koningsdrama Edward the Second van Christopher Marlowe (1594). In 2009 maakte PS|theater de locatieproductie Zeespiegelvluchtelingen voor Over het IJ festival. Naast Tijs Huys speelt ook Annefleur Schep in Mensch. PS|theater maakt voorstellingen waarin gezocht wordt naar een vorm waar ruimte altijd met beweging te maken heeft, beweging met tekst en tekst met ruimte.

Regie: Pepijn Smit Spel: Tijs Huys en Annefleur Schep Vormgeving, licht en decor: José van Beek Kostuums: Roos Smith Zakelijke leiding: Marianne Verhoork

www.pstheater.nl

The Dust Bowl Drifters

The Dust Bowl Drifters baseren zich op de vroegere Amerikaanse string bands, met instrumenten als western gitaar, banjo, lapsteel-gitaar en contrabas als begeleiding van meerstemmige zang. Hun akoestische muziek vindt zijn oorsprong in roots-country, bluegrass, honkytonk en mountain-music, maar de band kijkt voorbij traditionele grenzen; hun geluid volgt een eigen weg.

Opgericht in 2004 speelden The Dust Bowl Drifters aanvankelijk versterkt. Na vele jaren in rockbands (zoals Orange Sunshine, The Polar Exploration Ship, The Zippies en Burma Shave), raakten ze geïnspireerd door jaren '70 countryrockbands, maar beperkten ze zich tot nummers van anderen.

Er was echter meer onder de zon en in 2005 ging het roer om: de band zette de elektrische instrumenten aan de kant, ging rond de eettafel zitten en gaf de country-muze vrij spel om nummers te schrijven. Dat leverde warme, melancholische liedjes op, over onderwerpen die ieder van ons raken: liefde, overspel, ontrouw, roem en vergetelheid, bloei en verval; eenvoudig maar gelaagd, uit het hart en soms met een traan.

Voorjaar 2009 hebben The Dust Bowl Drifters een Live in Your Living Room-tour gedaan van akoestische optredens in een aantal Hollandse huiskamers. Daarnaast werd de band geselecteerd voor de Popronde 2009, waar zij een tiental optredens verzorgden door heel Nederland. Het voornemen is om in 2010 een album op te nemen met Henk Jonkers als producer.

Kinderen en eenzaamheid
| Untitled | is een stille danstheater-solo. Het is een aaneenschakeling van de verschillende facetten van eenzaamheid.
Voor deze solo heeft de choreografe haar inspiratie gezocht bij kinderen. Elke scène is gebaseerd op een situatie die de kinderen vaak aanhaalden.

Over de danser
Lore Missinne (1989) is nu 3e jaars studente op de Jazz- en Musicalopleiding van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten.
Binnen haar opleiding specialiseert zij zich in moderne dans en acteren. In haar eigen werk probeert ze deze twee uiteenlopende talen tot een geheel te versmelten. Net zoals in deze solo.